İnsanlar yapiciligi az, yikiciligi cok olarak yapilmislar. Bunu hayatimizin her aninda gorebiliyoruz.Bir ev yapabilmek icin kac tane insan yillarca ugrasir sonunda yapar ama baska birisi bir kac saniyede bu evi yikabilir.

O zaman insan baska kendini tanimali kendisinin yikici olan tarafini iyi bilmeli ve her an akil ile hareket etmeli.

Birisiyle tartismaya basladiniz o insanin kirilmasi an meselesi ve nihayetinde taraflardan biri kiriliyor.Yasadigimiz bu olaydan sonra deger veriyorsak  o insana doner ve kalbini kazanmaya calisiriz ama civiyi tahtaya cakinca nasil izi kaliyorsa o insanda da bize karsi olumsuz izler kalacaktir silmesi zor uzun bir ugras gerektirir. Bakin iste  yikmada ne kadar basariliyiz aninda yapabiliyoruz ama tamir etmede uzun zaman alaiyor ve tam netice cikamayabiliyor cogu zaman. Ormanlar yine ayni dertten cayir cayir yaniyor bir bakiyorsun binlerce insan emek vermis yillarca ugrasmis sulamis ekmis sonunda bir orman olusmus doga guzelligi muthis ama bir kendini bilmez bir kibrit yakiyor o kadar emek cope gidiyor gecenlerde cikan manisa yangininda bunu gorduk dunyanin agaci yandi yapan binlerce kisi yakan uc bes kisi 10 yilda tekrar olusabilirmis o alanlar on yıl nerde iki gun nerde? Ornekleri cogaltabiliriz George W.Bush Amerikan baskani bir tek adamin yapabilecegi tahribata cok iyi bir örnek. Kac kisi onun yuzunden oldu sayilamiyor.

Sonuc olarak insan kotudur bunu boyle bilmeli gucunun yettiginde yikici olabilecegi seylerden uzak durmali iyi olabilcek seyleri yapmali evrensel dogrularin pesinde kosmali tabi bunlari soylerken aklima su takiliyor madem kotu olan insan iyilik nerden cikiyor iyi olan kim?